Korfoe's beroemde Achilleionpaleis is een nogal amusant voorbeeld van uitbundig neoclassicisme en genotzucht. Het ligt in een prachtige omgeving.
Het Achilleion werd aan het einde van de 19e eeuw gebouwd in opdracht van de Oostenrijkse keizerin Elizabeth. Het paleis was een eerbetoon aan de Griekse held Achilles. Na de gewelddadige dood van 'Sisi' kocht de Duitse keizer Wilhelm het paleis en verfraaide het verder. Het paleis is een curieuze maar boeiende mix tussen klassieke en 19e-eeuwse bouwstijlen. Het staat vol met meubilair en memorabilia van de keizer en de keizerin.
De 12e-eeuwse ruïne van het Byzantijnse fort Angelókastro prijkt boven op een spectaculaire kaap aan de westkust.
Dit fort heeft eeuwenlang de kust van Korfoe verdedigd. Het bastion doorstond maar liefst drie Turkse belegeringen. Uiteindelijk raakte het in de 19e eeuw in onbruik en verviel het tot de huidige ruïne. Angelókastro ligt bovenop een rotspiek die 300 meter boven de zee uitsteekt. Als je het steile keienpad oploopt, kom je uiteindelijk bij het bastion uit. Binnen de muren liggen een schattig kerkje en een grot die dienstdoet als kapel voor St.-Kyriaki.
Het kleine Archeologische Museum van Korfoe-Stad bevat een aantal schitterende relieken uit Korfoe's antieke verleden.
De collectie van het museum bevat een aantal artistieke hoogtepunten die je vast niet onberoerd laten. De 17 meter lange gorgonenfries, die deel uitmaakte van de gevel van de Artemistempel, behoort tot de beroemdste objecten van de Griekse oudheid. De beruchte Medusa met haar kapsel van slangen lijkt zich uit de fries te willen wringen. Ook de levensechte gebeeldhouwde leeuw van Menekrates is een zeldzame schat.
De badplaats Kanóni ligt op het zuidpunt van het gelijknamige schiereiland en kijkt uit op de twee eilandjes Vlachérna en Pontikoníssi (Muizeneiland).
Vijf kilometer onder Korfoe-stad ligt het plaatsje Kanóni. Vanaf de terrassen van deze badplaats heb je een schitterend uitzicht op de fotogenieke eilandjes. Via een dammetje kun je vanaf de haven naar het witte klooster van Vlachérna lopen. Met een bootje vaar je vervolgens naar Pontikoníssi. Daar lijkt het, achter bomen verscholen, middeleeuwse kapelletje te wachten op jouw ontdekking.
Kalámi ligt aan Korfoe's noordoostkust. Het plaatsje is omringd door stille baaien met de berg Pantókrator als achtergrond.
De rust van Kalámi inspireerde de schrijver Lawrence Durrell tot het schrijven van het boek Prospero’s Cell. Tegenwoordig is het plaatsje het domein van watersporters en dagjestoeristen. Buiten het hoogseizoen keert de rust terug. In de lente, als de wilde bloemen bloeien, is het hier heerlijk toeven. Als je de blauwe zee met de omlijsting van olijfbomen en cipressen op je laat inwerken, wordt Kalámi misschien ook wel jouw inspiratiebron!
Het zuidwesten van Korfoe ligt laag, in een lieflijk contrast met het bergachtige noorden. Kenmerkend voor het gebied is het uitgestrekte Korissiónmeer, dat in de kromming van de kust achter het stille Halikounasstrand ligt.
Deze lagune is een prima plek als je de drukte van de stranden en badplaatsen even wilt ontvluchten. Langs het meer groeien jeneverbessen en ceders. Ook bloeien hier verschillende soorten orchideeën. De lagune is een halteplaats voor zeldzame trekvogels zoals de grote zilverreiger en de zwarte ibis, die hier komen overwinteren. Wil je bijkomen van een wandeling langs de oevers, dan plof je lekker neer op het zandstrand.
De oude wijk van Korfoe-stad heet Campiéllo. Deze wijk ligt achter de strandboulevard, tussen het Oude en Nieuwe Fort.
Campiéllo is de wijk die in de middeleeuwen ontstond naast het Oude Fort. Ten tijde van de Venetiaanse overheersing (14e-18e eeuw) kreeg de wijk haar huidige uiterlijk. Je kunt er heerlijk ronddwalen in het labyrint van autovrije straatjes. De steegjes zijn vaak verbonden door overwelfde passages. Overal zie je binnenhofjes, oude kerken, cafés en werkplaatsen. En mocht je het spoor even bijster raken, dan is de toren van de St.-Spyridonkerk een goed herkenningspunt.
Bosrijke kapen en sikkelvormige baaien. Korfoe's mooiste stukje natuurschoon is al sinds de vroege 19e eeuw onweerstaanbaar voor bezoekers van heinde en ver.
Bij Paleokastrítsa aan de westkust van Korfoe lijken de bergen de zee in te tuimelen. Behalve van de ruige natuur kun je hier ook genieten van de stranden die de baaien omzomen. Het heldere water leent zich prima voor duiken en andere sportieve activiteiten. Je kunt ook een boottochtje maken naar de grotten die zich onder de kliffen bevinden. Het 18e-eeuwse klooster biedt tenslotte een tuinterras met fascinerende vergezichten over de groene kapen.
Echte wildernis ervaar je bij deze imposante berg, met zijn achterland van maquis vol kermeseik, blauwe bosbes en wilde bloemen.
De hoogste berg van Korfoe is vernoemd naar het klooster van Christus Pantókrator dat de top bekroont. Je kunt met de auto naar het klooster, maar het is veel leuker om je wagen aan de voet van de heuvel te parkeren en het traject te lopen. In de lentemaanden is het landschap bedekt met een kleurrijk tapijt van bloemen. Als je de top hebt bereikt, kun je genieten van het adembenemende uitzicht op het vasteland en het eiland Lefkas.
De beroemdste kerk van het eiland, werd in 1590 gebouwd voor de relieken van Spyrídon, de patroonheilige van Korfoe.
Na enige omzwervingen kwamen de overblijfselen van deze van oorsprong Cypriotische heilige op Korfoe terecht. Hier zou de heilige zijn goede werk hebben voortgezet en het eiland voor rampen hebben behoed. Om Spyrídon te danken bouwden de eilandbewoners de naar hem vernoemde kerk. Het rijke interieur met decoraties van iconen, zilveren wierookvaten en flikkerende kaarsen vormt een passende omgeving voor de lijkkist van St.-Spyrídon.
